Osteopatia Szczecin

Osteopatia Szczecin

Wewnętrzna równowaga organizmu polega na tym, że poszczególne jego części mają ścisły związek z prawidłowością funkcjonowania pozostałych. Z tego powodu każda, najmniejsza nawet dysfunkcja może w krótkim czasie stać się poważną dolegliwością, wywołującą inne – uboczne – zaburzenia. Większość z nas ma tendencję do lekceważenia drobnych przypadłości, które na ogół nie wiążą się ze zbyt dużymi ograniczeniami aktywności. Ale uwagę na nie zwraca osteopatia.

 

Skuteczne metody i nowoczesne podejście – osteopatia w Szczecinie

Jako skuteczna metoda leczenia osteopatia opiera się na rzetelnej i drobiazgowej diagnostyce, która w połączeniu z szeroką wiedzą medyczną pozwala wykorzystać bezpieczne i przynoszące szybką ulgę techniki. Podobnie jak w przypadku niektórych szkół nowoczesnej psychologii, osteopatię charakteryzuje holistyczne, czyli całościowe, podejście do Pacjenta. Co to dokładnie oznacza? Otóż nasi specjaliści pracują zgodnie z założeniem, że organizm to coś więcej niż tylko zbiór poszczególnych elementów, przy uwzględnieniu faktu że każdy, najmniejszy nawet szczegół może mieć znaczenie dla funkcjonowania całości ustroju. W związku z tym terapia nie koncentruje się wyłącznie na sprawiającym problem, czy ból obszarze ciała, lecz również z miejscami które wpływają na stan pacjenta z racji swoich powiązań z kłopotliwym miejscem. Podnosi to w znacznym stopniu skuteczność terapii i zapobiega jednocześnie nawrotom dolegliwości dzięki temu, że w procesie terapii bierze się pod uwagę medyczną historię pacjenta oraz wszelkie przebyte urazy.

 

Osteopatia czyli diagnoza i leczenie

Specjalista-osteopata proces leczenia przeprowadza ręcznie. Terapia manualna jest ściśle związana z poprzedzającą ją szczegółową diagnostyką, czyli badaniem ruchomości ciała, dokładnym wywiadem z Pacjentem, a jeśli zajdzie taka potrzeba – również z badaniami obrazowymi. Sam proces leczenia uwzględniający przede wszystkim terapię manualną, likwiduje napięcia i przykurcze oraz usprawnia drenaż limfatyczny i żylny. Uruchamia w ten sposób naturalne właściwości organizmu, przede wszystkim zdolność do samoregeneracji.

 

Osteopatia – co leczy konkretnie?

Do konsultacji z osteopatą, a w dalszej kolejności do procesu terapeutycznego kwalifikują między innymi dolegliwości układu kostno-szkieletowego oraz bolączki związane z kręgosłupem. Zasięg i skuteczność działania osteopaty nie kończą się jednak na tych obszarach, jesteśmy w stanie pomóc również Pacjentom ze schorzeniami układu krążenia, układu oddechowego i układu moczowo-płciowego jak również osobom cierpiącym na depresję i zaburzenia psychosomatyczne. Osteopatia jest też skuteczna w przypadku dolegliwości typowych dla kobiet w ciąży oraz przy migrenach, astmie i następstwach pourazowych. Oprócz osób dorosłych, z usług osteopatów mogą korzystać również dzieci – osteopata dziecięcy oferuje pomoc między innymi w przypadku kolek i zaburzeń niektórych odruchów.

 

Osteopatia – specjaliści

Kto to jest osteopata? To terapeuta manualny o dużej wiedzy medycznej i wysokich kwalifikacjach, zorientowany na całościowe spojrzenie na pacjenta, a przy tym świadomy swoich ograniczeń w procesie leczenia. Nie każdy może zostać osteopatą – do posługiwania się takim mianem uprawniony jest wyłącznie fizjoterapeuta lub lekarz, czyli profesjonalista o stosownej wiedzy medycznej, certyfikowany szeregiem ukończonych szkoleń specjalistycznych.

Zakres działania osteopaty nie ogranicza się wyłącznie do badania dotykiem (tzw. badania palpacyjnego), diagnozy i terapii problemów dotykających Pacjentów. Do kompetencji wykwalifikowanego specjalisty należy również poradnictwo w zakresie profilaktyki, diety i zdrowego trybu życia. Rady udzielane Pacjentom pozwalają unikać kłopotów ze zdrowiem w przyszłości, natomiast terapia prowadzona w sposób holistyczny może w przypadku niektórych problemów pomóc w uniknięciu interwencji chirurgicznej, albo leczenia farmakologicznego, czasem zaś stanowi uzupełnienie tradycyjnych metod leczenia.

W jakich problemach interwencja osteopaty może przynieść dobre efekty? Dobry specjalista będzie w stanie zając się leczeniem:

  • stawów skroniowo-żuchwowych (między innymi ograniczenie rozwarcia ust, bólu okolicy ucha)
  • kręgosłupa (między innymi neuralgie, rwa udowa, rwa kulszowa, rwa ramienna)
  • miednicy (między innymi bóle pachwiny, kości ogonowej, spojenia łonowego, pośladka)
  • stawów kończyn dolnych i górnych (między innymi zespołu rzepkowo-udowego, bolesnego barku- PHS, łokieć tenisisty, bóle biodra, i inne)
  • patologii uciskowych (takich jak zespół cieśni nadgarstka)
  • przeciążeń i naderwań mięśniowo-powięziowych
  • objawów związanych z przepukliną rozworu przełykowego (takich hak zgaga, czy palenie w przełyku)
  • bólów głowy i szyi (np. migrenowych i napięciowych)
  • funkcjonalnych zaburzeń przewodu pokarmowego (między innymi zespołu jelita drażliwego, wzdęć, efektów zatruć i infekcji)
  • schorzeń charakterystycznych dla kobiet w ciąży i kobiet po porodzie (takich jak między innymi bóle stawów obwodowych i kręgosłupa, bóle stawów miednicy, bóle blizn)
  • schorzeń charakterystycznych dla niemowląt i noworodków, także po ciężkich porodach (między innymi nieustający płacz i niepokój, kolki, kręcze szyi, asymetrie w obrębie ciała i głowy, ulewania, zaburzenia ssania).

Powyższe wyszczególnienie pokazuje że osteopata musi być wysoko kwalifikowanym specjalistą z dokładnym przygotowaniem ogólnomedycznym. Duża skuteczność leczenia wielu zaburzeń funkcjonalnych wynika z profesjonalnego poziomu umiejętności diagnostycznych i trafnych identyfikacji schorzeń strukturalnych oraz uszkodzeń wymagających innego leczenia specjalistycznego, bądź konsultacji. Do tego osteopata musi gwarantować bezpieczeństwo terapii i związany z nim komfort Pacjenta.

Osteopatia Szczecin

Zawód osteopaty nie odczekał się jeszcze w Polsce regulacji prawnych. Skąd więc będzie wiadomo, czy specjalista podający się za osteopatę będzie faktycznie osobą kompetentną, której możemy zaufać i powierzyć misję ratowania naszego zdrowia? Wykształcenie osteopaty zależy od ukończonej szkoły, w tym względzie zaś rynek edukacji nie jest jednolity co skutkuje różnymi poziomami wykształcenia. Tak naprawdę jedynym świadectwem kompetencji i wysokich kwalifikacji absolwentów szkół osteopatii będzie spełnienie wymagań EFO, czyli Europejskiej Federacji Osteopatów, będącą organizacją zawodową akredytowaną przy Parlamencie Europejskim. Kryteria te spełnia pierwsza polska szkoła osteopatii, czyli Polska Akademia Osteopatii Osteon.

Leczenie osteopatyczne to przede wszystkim:

  • bezpieczeństwo i komfort
  • precyzja i skuteczność
  • delikatność działań
  • użyteczność w stanach przed i pooperacyjnych
  • zastosowanie w przypadkach przewlekłego i ostrego bólu
  • terapia urazów sportowych
  • skuteczne leczenie zaburzeń charakterystycznych dla ciąży
  • wszechstronna i wielowymiarowa pomoc w schorzeniach niemowląt, dzieci, dorosłych i osób starszych

 

Osteopatia a najważniejszy okres w życiu kobiety

Problematyka ciąży jest nieustannie badana, a medycyna stale znajduje nowe rozwiązania jednak osteopatia dzięki swojemu charakterystycznemu całościowemu podejściu jest zarówno skuteczną metodą leczenia, jak i wartościowym wsparciem innych terapii. Do gabinetów osteopatycznych zgłaszają się Pacjentki by skorzystać z możliwości leczenia manualnego w obrębie układu moczowo-płciowego. Zadaniem osteopaty jest odnajdowanie ograniczeń ruchomości oraz przywracanie właściwego napięcia tkanek miękkich okolic podbrzusza i krocza, są one bowiem uznawane jako potencjalne źródło problemów chorobowych oraz konsekwencje blizn pooperacyjnych i stanów zapalnych. Do zaburzeń kwalifikowanych do leczenia osteopatycznego u kobiet w ciąży zalicza się między innymi

  • bóle spojenia łonowego
  • bóle po resekcji kości guzicznej (ogonowej)
  • bóle kręgosłupa z promieniowaniem lub bez
  • bóle kości ogonowej i okolicy krocza
  • bóle powięziowo-więzadłowe okolicy dołu biodrowego – często związane z zapaleniem jajników
  • dolegliwości bólowe związane z bliznami pooperacyjnymi
  • bóle dna miednicy
  • zespół cieśni nadgarstka
  • nawracające stany zapalne dróg moczowych
  • bóle w wyniku cięć przez powłoki brzuszne, rzutujące okolicę lędźwiową i okolice krocza,
  • bolesność współżycia
  • zaburzenia płodności o podłożu funkcjonalnym (po wcześniejszym wykluczeniu przyczyn ginekologicznych)
  • wysiłkowe nietrzymanie moczu będące konsekwencją zaburzeń przepony dna miednicy i napięć powięziowo-więzadłowych

 

Szczególną uwagę zwraca się na przeponę dna miednicy, będącą płaszczyzną mięśniową warunkującą funkcje podporowe i nośne dla narządów miednicy mniejszej. Zaburzenia napięcia w obrębie przepony bywają przyczyną, albo efektem problemów:

  • neurologicznych (zaburzenia czucia i napięcia mięśniowego),
  • ginekologicznych (pooperacyjnych i po komplikacjach okołoporodowych)
  • urologicznych (stany zapalne dróg moczowych, także nawracające),
  • funkcjonalnych (wzmożone napięcie)
  • pourazowych (złamania w obrębie miednicy, podwichnięcia kości guzicznej)
  • emocjonalnych

 

Osteopatia a terapia najmłodszych

Nowo narodzone dzieci są narażone na szereg wypadków, które mogą skutkować dysfunkcjami w różnych obszarach ciała. Niektóre z nich wynikają z ułożenia w macicy (pośladkowe, poprzeczne), inne ze zbyt wczesnego obniżania się głowy dziecka w brzuchu matki. Inna kwestia dotyczy samego porodu – podczas przechodzenia przez kanał rodny noworodek jest poddany dużej kompresji ciała. Do kolejnych czynników utrudniających adaptację dziecka to zbyt szybkie odpłynięcie wód płodowych oraz zabiegi wywoływania porodu. Konsultacja osteopatyczna może być również wskazana przy takich komplikacjach jak stosowanie ucisków na brzuch, długi i trudny poród oraz poród zakończony cesarskim cięciem.

Jeśli chodzi o problemy najmłodszych pacjentów pomoc osteopaty będzie skuteczna w przypadkach:

  • asymetrii ułożeniowych
  • kolek
  • zaparć
  • refluksów żołądkowo-przełykowych
  • asymetrii tułowia
  • zaburzeń ssania i przełykania
  • kręczu szyi
  • ograniczeń ruchomości kręgosłupa
  • plagiocefalii (spłaszczenia główki)
  • ograniczeń ruchomości stawów
  • dysplazji stawu biodrowego
  • zagrożenia nagłą śmiercią łóżeczkową
  • uszkodzeń splotu ramiennego
  • zapalenia ucha środkowego
  • niedrożności kanalika łzowego
  • nadpobudliwości, płaczliwości i częstych nocnych wybudzeń
  • trudności ze snem
  • przewlekłego zapalenia płuc i oskrzeli
  • moczenia nocnego
  • wad postawy
  • astmy
  • zablokowania rozwoju umiejętności chodzenia do 1,5 roku
  • zablokowania umiejętności siadania do 10 miesiąca życia
  • trudności w nauce